Słynna majolika z Modrej

Talerz z Modrej/fot. AG

W niepozornym parterowym budynku na półkach stoją naczynia, talerze, wazy ręcznie malowane w kilku kolorach. To manufaktura słynnej majoliki modrańskiej czyli ceramiki z Małych Karpat.

Dla Słowaków ceramika z Modrej jest tym samym, co dla Polaków wyroby fabryki w Bolesławcu. Charakterystyczny sposób ręcznego malowania rozpozna każdy, kto choć raz widział oryginalna majolikę modrańską.

Chociaż najbardziej popularną barwą stosowaną do malowania ceramicznych naczyń jest niebieska, to oprócz niej występują jeszcze trzy wersje kolorystyczne: zielona z lekkim cieniem brązowym, kolorowa (brązowa, czerwona, fioletowa, niebieska i żółta) oraz tzw. habańska (kolorowa bez czerwonego uważanego przez Habanów za kolor żałobny).

Fragment ekspozycji sklepowej w Modrej/fot. AG

Najczęstszym motywem modrańskiej majoliki są wszelkiego rodzaju rośliny i kwiaty oraz wzory geometryczne.

Pierwszy cech ceramiczny powstał w Modrej w 1636 roku. Wytwórnia ceramiki i szkoła ceramiczna powstały w Modrej w 1883 roku. Prowadził je Jozef Mirko I obecna manufaktura, która nosi nazwę Słowacka Ludowa Majolika kontynuuje jej tradycje.
Na początku XX wieku dwaj najsłynniejsi ceramicy z Modrej Heřman Landsfeld i Ján Ludvig, stworzyli nową księgę wzorów, zawierającą ornamenty różnych słowackich warsztatów ceramicznych. Fragmenty tej księgi możemy obecnie obejrzeć w manufakturze.

Początek pracy przy majolice/fot. AG

Wytwórnię możemy zwiedzać. Do wybory mamy trzy rodzaje wycieczek: 45 minutową (film o historii majoliki + wykład i prosty pokaz wyrobu naczyń i malowania), 90 minutową (45 filmu i wykładu a następnie 45 minut samodzielnego lepienia naczynia, malowania, glazurowania i przygotowania do włożenia do pieca – pod dwóch tygodniach możemy otrzymać naczynie), 90 minutowa z podarkiem (specjalna oferta dla rodzin lub grup przyjaciół, 90 minutowa wersja z dodatkowymi prezentami dla uczestników).

Podczas 90 minutowej wycieczki możemy najlepiej poznać trudy wyrobu ceramiki modrańskiej –zwłaszcza ręcznego lepienia na kole i malowania. Wszystkie bowiem produkty w Modrej od lat niezmiennie wykonywane i malowane ręcznie. Dzięki temu mamy pewność, ze nikt nie ma takiego samego w 100 procentach naczynia czy talerza. Nawet te wychodzące spod jednej ręki różnią się niedostrzegalnym dla naszego oka szczegółem.

Dzban prawie ukończony/fot. AG

Co ciekawe, często ci którzy wiedzą, ze „modry” znaczy po słowacku „niebieski” z tym właśnie kolorem kojarzą nazwę Modrej. Tymczasem nazwa miasteczka pochodzi o słowa modor w języku niemieckim oznaczającym bagna. Te istniały w miejscu Modrej przed laty i one to zamieniły się w tak cenną dla wyrobów majoliki glinę.

Modra leży niecałe trzydzieści kilometrów od Bratysławy i może być świetnym celem wycieczki. Oprócz majoliki słynie z jednych z najlepszych producentów wina na Słowacji

Wstęp:

45 minut – 6 euro
90 minut – 15 euro
90 minut z podarkiem – 18 euro

www.majolika.sk

Sklep w manufakturze/fot. AG
“Zielona” majolika/fot. AG
Naczynia przed glazurowaniem/fot. AG
Różne stadia majoliki/fot. AG
Praca nad majoliką/fot. AG
Powstaje dzban/fot. AG
Nim coś powstanie/fot. AG